شماره دوم ، سال یازدهم ، دسمبر 2008

- مهندس رزاقی -

مقایسه با عالم
خود را بشناس تا خدا را بشناسی
The Kingdom of God is within You

هیز پگلیز فزیکــدان معروف کـتاب بس جـالبی دارد به نام کُد سماوی “The Cosmic Code”. در فصل آخر آن به همین تیتر بطور خلاصه چنین شروع می کند:
"دوست من، تمام تئوریها خاکستری رنگ اند ولی درخت طلایی حیات سبز است- گوته" او می پرسد، عالم چیست؟ آیا آن یک فلم سینمایی سه بُعدی است که ما همه بازیگران بی اراده در آن هستیم؟ آیا آن یک ماشین کامپیوتری غول آسا است؟ یا یک اثر هنری بوسیله یک موجود مافوق بشر است؟ و یا بطور ساده، آن یک تجربه است؟ مسألۀ اساسی در شناخت عالم این است که ما چیزی برای مقایسه با آن نداریم!
او می گوید، من نمیدانم عالم چیست، و یا آن که هدفی دارد. ولی مثل اکثر فزیکدان، من بایستی راهی برای تفکر در بارۀ آن پیدا کنم. گرترود اشتین می گوید: عالم آن چه که هست همان است که هست. بالاخره معلوم نشد که عالم چیست و به چه منظوری ساخته شده است؟ این گونه سوالات در مورد وجود عالم تمامی ندارد.
من فکر می کنم عالم چون یک پیغام کامپیوتری است که بصورت کُد code نوشته شده است، و بر دانشمندان است که رمز گشایش آن کد را پیدا کنند.
فرانسیس بیکن فیلسوف تجربی انگلیس می گوید، عالم کتابی است که تازه ما شروع به خواندن آن کرده ایم. جملات این کتاب قوانین فزیک است.
نهایت آنکه اکثر دانشمندان در تجارب اولیه خود در برخورد با کد سماوی به این نتیجه رسیده اند که یک نظم عالمی در ماورأ تجربۀ اولیه آنها می باشد.
اگر ما این ایده را قبول کنیم که عالم کتابی است که بوسیلۀ دانشمندان خوانده می شود، پس ما باید بررسی کنیم که چگونه این کتاب عالمی روی تمدن بشری ما تاثیر دارد. دانشمندان یک نیروی جدیدی را در توسعۀ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ما وارد کرده اند که شاید هم مهم ترین عوامل در پیشرفت جامعه ما باشد. با فراگیری ساختمان عالم دانشمندان و مهندسین ابزار های جدیدی را اختراع می کنند که بطور بنیادی دنیایی که ما در آن زندگی می کنیم، تغییر می دهند.
مبارزه عمده برای پیشرفت تمدن ما بهره برداری کامل از کشفیات بدست آمده از کد های کیهانی است. نیرو هایی که علم کشف کرده است می توانند باعث نابودی ما شوند. آنها همچنین می توانند اساس یک برنامۀ جدید کامل تری برای وجود بشریت شوند. کسی نمی داند جواب ما به این مبارزه چه خواهد بود، ولی ما به روشنی به مفهوم آن جملاتی در کد سماوی می رسیم که می توانند وجود ما را یا به انتها می رسانند و یا آنکه در شق دیگر ضامن تولد جدید بشریت در عالم باشد.
در عرفان بهترین شاخص مقایسه با عالم انسان است. تما اجزا بدن ما از عناصر متشکله در خاک و آب و اتمسفیر است، که به ترتیب: جماد، نبات، حیوان و بالاخره انسان بوجود می آید. باز اگر به عقب تر برویم، تمام عناصر سازندۀ بدن ما در اصل از ستارگان آمده اند بطوری که ما را خاکستر ستارگان گویند. از این رو ما زائیده و فرزند همین عالم می باشیم، منتها دراشل کوچک تر! اگر نوحۀ تولد و تکامل آدم و عالم را در مقایسه قرار دهیم شاید چنین باشد:

ادامه در صفحه بعدی

25


صفحه بعدی***************************** بازگشت به صفحه نخست***************************** صفحه قبلی

به صفحه

1- 2- 3- 4- 5- 6- 7- 8- 9- 10- 11- 12- 13- 14- 15- 16- 17- 18- 19- 20- 21- 22- 23- 24- 25- 26- 27- 28

29- 30- 31- 32- 33- 34- 35- 36- 37- 38- 39- 40